
Bakıda yerləşən İdrak Liseyində baş verən silahlı insident təkcə bir təhsil müəssisəsinin deyil, bütövlükdə cəmiyyətimizin üzünə tutulan acı güzgüdür. Məktəb divarları arasında güllə səsi eşidilməsi, müəllimin - özü də 29 yaşlı bir qadın müəllimin - şagird tərəfindən ağır yaralanması heç bir halda adi hadisə kimi qəbul edilə bilməz. Bu, “ehtiyatsızlıq” sözü ilə izah ediləcək qədər sadə məsələ deyil.
Məktəb - uşağın təhlükəsiz olduğu, valideynin rahatlıqla övladını əmanət etdiyi, müəllimin isə qorxmadan, şagirdinin gözünün içinə baxaraq dərs dediyi məkandır. Əgər bir şagird ov tüfəngini məktəb çantasına qoyub rahatlıqla təhsil müəssisəsinə daxil ola bilirsə, burada artıq sual təkcə şagirdə yox, sistemə ünvanlanmalıdır.
Biz bu hadisəyə yalnız “bədbəxt təsadüf” prizmasından baxsaq, sabah oxşar xəbərlərə də hazır olmalıyıq. Çünki təsadüf adlandırılan bir çox hadisələrin arxasında illərlə yığılan laqeydlik, nəzarətsizlik və məsuliyyətsizlik dayanır.
Birinci sual: məktəbdə təhlükəsizlik necə təşkil olunub?
İkinci sual: şagirdin psixoloji durumu, ailə mühiti, davranışları izlənilibmi?
Üçüncü və ən vacib sual: müəllim bu gün özünü nə qədər güvənli hiss edir?
Müəllim artıq təkcə dərs deyən yox, eyni zamanda psixoloq, tərbiyəçi, sosial işçi rolunu oynayır. Amma bütün bu yüklə yanaşı, onun can təhlükəsizliyi belə təmin olunmursa, bu peşədən fədakarlıq gözləmək ədalətsizlikdir. Müəllimin qorxu ilə dərs dediyi cəmiyyətdə sağlam nəsil yetişməz.
Hadisədən sonra valideynlərin övladlarını məktəbdən aparması da təsadüfi deyil. Bu, valideyn instinktidir: “Uşağım güvəndədirmi?” sualı cavabsız qaldıqda, heç bir rəsmi açıqlama rahatlıq gətirmir.
Ən ağrılı məqam isə məsuliyyəti yumşaltmaq cəhdidir. “Ehtiyatsızlıqdan baş verib” ifadəsi cəmiyyətin qəzəbini sakitləşdirmir, əksinə, yeni suallar doğurur. Silahın məktəbə gətirilməsi ehtiyatsızlıqdırsa, onun nəzarətsiz qalması nədir?
Bu gün yaralanan bir müəllimdir. Sabah bu, bir şagird, bir valideyn və ya daha ağır faciə ola bilər. Ona görə də bu hadisə unudulmamalı, gündəmdən tez çıxarılmamalıdır. Təhlükəsizlik protokolları yenidən nəzərdən keçirilməli, məktəblərdə psixoloji nəzarət gücləndirilməli, müəllimin statusu və toxunulmazlığı real mexanizmlərlə qorunmalıdır.
Məktəbdə səslənməli olan tək səs zəngin səsi və müəllimin səsidir. Güllə səsi yox.
Bu hadisə bir xəbər deyil. Bu, bir xəbərdarlıqdır.
Nazlı Onur














































