Baş verənlər insanlıqdan kənardır: Cəzaçəkmə müəssisəsində 12 yaşlı qıza təcavüz hadisəsi

Son zamanların ən sarsıdıcı və vicdanları titrədən xəbərlərindən biri baş verib: cəzaçəkmə müəssisəsində saxlanılan bir şəxs, ziyarətinə gələn ailə üzvünü - həyat yoldaşı ilə birgə gələn 12 yaşlı ögey qızını zorlayıb. Hadisə həm hüquqi, həm də mənəvi baxımdan dərin şəkildə araşdırılması və ən sərt şəkildə cəzalandırılması vacib olan, qəbulolunmaz bir cinayətdir.

Görüş otağında baş verən dəhşət…

Məlumata görə, qadın övladı ilə birgə həyat yoldaşını - yəni qızın ögey atasını - cəzaçəkmə müəssisəsində ziyarət edib. Həmin ziyarət zamanı müəyyən nəzarətsizlik səbəbilə ögey ata qızla tək qalmağa nail olub və orada, məhz dövlətin nəzarətində olan bir məkanda ona qarşı seksual xarakterli zor tətbiq edib. Bu hadisə yalnız bir qızın uşaqlığını və həyatını məhv etməklə qalmır, həm də cəmiyyətin və hüquq sisteminin etibarına böyük bir kölgə salır.

Hüquqi boşluq və nəzarətsizlik…

Bu hadisə sadəcə bir fərdin cinayəti deyil - eyni zamanda, hüquq-mühafizə sisteminin içindəki boşluqların, nəzarətsizliyin, laqeydliyin acı nəticəsidir. Cəzaçəkmə müəssisəsində azyaşlı ilə görüş zamanı niyə nəzarətçi olmayıb? Uşağın tək qalmasına necə icazə verilib? Niyə kameralar və təhlükəsizlik prosedurları bu cür dəhşətli bir hadisənin qarşısını ala bilməyib? Bu suallar cavabsız qaldıqca, yalnız cinayətkar deyil, sistem də məsuliyyət daşıyır.

Uşaq zorakılığına qarşı cəmiyyətin mövqeyi…

12 yaşlı bir qız - qorunmağa, sevilməyə, güvəndə olmağa haqqı olan bir uşaq - bu hadisənin qurbanıdır. Ən qorxulusu isə odur ki, zorakılığı ona ən yaxın çevrədən olan, ailəyə aid birisi - ögey ata - həyata keçirib. Təəssüf ki, statistikalar göstərir ki, bu cür cinayətlərdə çox vaxt məhz ailədaxili şəxslər iştirak edir.

Uşaqlar susur. Qorxurlar. Anlamırlar. Amma biz - valideynlər, müəllimlər, qonşular, cəmiyyət - susmamalıyıq. Bu hadisə bir daha sübut etdi ki, uşaq zorakılığına qarşı hüquqi mübarizə ilə yanaşı, güclü ictimai nəzarət və maarifləndirmə də lazımdır.

Ən sərt cəza, ən ədalətli hökm…

Hadisənin bütün detalları dərindən araşdırılmalı, azyaşlının hüquqları qorunmalı, tibbi və psixoloji yardım göstərilməlidir. Cinayətkar isə – nə adı, nə məqamı, nə də müdafiəsi nəzərə alınmadan – ən ağır və nümunəvi şəkildə cəzalandırılmalıdır. Uşaqlara qarşı törədilən cinayətlərdə bağışlama yoxdur, güzəşt yoxdur, anlayış yoxdur!

Nəticə…

Bu hadisə bizi silkələməli, cəmiyyət olaraq vicdanımızı oyatmalıdır. Cəzaçəkmə müəssisəsi kimi nəzarətli bir yerdə belə bir cinayətin baş verməsi sistemin yenidən nəzərdən keçirilməsini zəruri edir. Uşaq zorakılığına qarşı sıfır tolerantlıq prinsipinə əməl edilməli, hər uşaq üçün təhlükəsiz mühit yaradılmalıdır.

Unutmayaq: Uşaqları qorumaq təkcə ailənin deyil, bütöv cəmiyyətin borcudur!
Ədalət bərqərar olmalı, vicdan susmamalıdır.

Nazlı Onur

Shir.az