Bu gün axşam evə qayıdanda yolüstü özümə nərgiz gülləri aldım. Sonra Bravo marketə girdim - itim üçün yemək, çörək, süd, qatıq və ev üçün lazım olan ərzaqları götürdüm. Kassaya yaxınlaşanda isə özüm də fərqinə varmadan səhvən gülləri kassada işləyən xanıma uzatdım, sanki aldığım məhsullardandırmış kimi.
Sonra dərhal geri çəkdim. Baxdım ki, bu ərzaq yox, aldığım nərgiz gülləridir. O an xanımın dediyi bir cümlə ürəyimə toxundu:

“Ay, çox sevinmişdim ki, kimsə mənim üçün gül alıb…”

Bu söz məni çox kövrəltdi, çox düşündürdü. Dərhal metronun üstünə qaça-qaça gedib gül dükanından bir nərgiz gülü alıb geri qayıtdım və onu həmin xanıma təqdim etdim. Onun üzündəki sevinc hər şeyə dəyərdi.
Məsələ gülün böyüklüyündə, qiymətində, bahalılığında deyil…

Məsələ diqqətdədir...

Məsələ bir qəlbi sevindirə bilməkdədir.
İstər 2 manatlıq olsun, istər 5, istər 500 - fərqi yoxdur. Əsas olan insanın könlünə toxunmaqdır.
İnsanları sevindirin, könülləri sevindirin…
Allah hər kəsə qəlbinə görə versin. Amin.
Nə edirik, nə yaşadırıqsa - inanın ki, eynisini yaşayırıq.
Bunun geci-tezi var, amma mütləq var.

Həyat heç nəyi itirmir, sadəcə zamanına saxlayır.

Bir könül sevindirdinsə, gün gələcək sənin də qəlbin sevinəcək.
Bir qəlb qırdınsa, bilmədən öz içində bir yeri sındırmış olacaqsan.

Yaxşılıq səs salmadan yol tapır,
pislik isə gec-tez sahibini tapır.

Ona görə də seçim bizimdir:
nə səpiriksə, onu da biçirik.
Yaxşı əməllərlə yadda qalın…
Çünki insanı yaşadan da, yaşadan izi buraxan da elə budur.

Nazlı Onur