Dünən təqvimdə “Sevgililər Günü” yazılmışdı. Amma hər təqvimdə yazılan söz hər ürəkdə eyni mənanı daşımır. Dünən əslində istədiyi halda qovuşa bilməyənlərin, sevib də sevdiyini sevdirə bilməyənlərin, darıxıb da zəng etməyə cəsarət tapmayanların günü idi. Çabalayıb nəticə ala bilməyənlərin, ayrılıb da “qəbul etdim” deyə bilməyənlərin, sevgisinin qarşılığını görə bilməyənlərin günü idi. Səssizcə düşünüb “kaş bizdən alınardı” deyənlərin günü idi.

Sevgi hər kəsə eyni cür gəlmir. Kiminsə qapısını çiçək kimi döyür, kiminsə qapısını tufan kimi. Kimisi üçün bir şam işığında gülümsəməkdir, kimisi üçün illərlə içində daşıdığı sükut. Sosial şəbəkələrdə paylaşılan şəkillər, ürəklər, hədiyyələr bir günlüyə göz oxşaya bilər. Amma ürəyin içindəki boşluğu heç bir filtr doldura bilməz.

Sevgi bayramı deyilən bir gündə ən çox səssiz qalanlar danışır əslində. Status yazmayanlar, şəkil paylaşmayanlar, heç nə olmamış kimi davrananlar… Onların içində bir cümlə dolaşır: “Kaş bizdən alınardı.” O “kaş” insanın içində ən ağır sözdür. Çünki ümidlə peşmançılığın ortasında dayanır.

Sevgi qarşılıq tapanda bayram olur. Tapmayanda isə dərs. Bəzən bir insanı sevmək kifayət etmir. Zaman uyğun olmur, məsafə icazə vermir, qürur imkan tanımır, ya da taleyin başqa planı olur. O zaman insan anlayır ki, sevgi təkcə iki ürəyin istəyi ilə qurulmur; bəzən iki ürəyin eyni anda, eyni cəsarətlə döyünməsi lazımdır.

Dünən sevə-sevə susanların günü idi. Ürəyində adını çəkə bilmədiyi birini daşıyanların günü idi. Hələ də “bəlkə bir gün” deyə ümid edənlərin günü idi. Və ən çox da özünü toparlamağa çalışanların… Çünki insan sevdiyini itirəndə tək onu yox, bir az da özünü itirir.

Ona görə də bəlkə də doğrudur: bağlayaq artıq bu “Sevgililər Günü” söhbətlərini. Sevgi bir günə sığacaq qədər kiçik deyil. Sevgini yaşayan üçün hər gün var, yaşamayan üçün isə heç bir gün yoxdur. Əsas olan tarix deyil, ürəyin halıdır.

Və unutmayaq: bir gün qarşılıq tapmayan sevgi belə insanı yarım qoymur. Əksinə, onu daha dərindən, daha yetkin, daha anlayışlı edir. Bəlkə də dünən qovuşa bilməyənlər sabah özlərinə qovuşacaqlar. Bəlkə də ən böyük sevgi əvvəlcə insanın özünə verdiyi dəyərdən başlayır.

Sevgi bir gündən ibarət deyil. Sevgi ya var, ya yoxdur. Varsa - hər gün bayramdır. Yoxdursa - təqvimdə yazılan söz sadəcə tarixdir.

Nazlı Onur